Επιλόχεια κατάθλιψη…ένας δαίμονας που βρήκε έδαφος να σε τρομάξει…

Posted on

Σχεδόν από την αρχή του site,έχω λάβει email για να αναπτύξω την επιλόχεια κατάθιψη ως θέμα όμως με συγχωρείτε γιατί έχω καθυστερήσει να γράψω αυτήν την ανάρτηση για την κατάθλιψη μετά τον τοκετό επειδή είναι κάτι τόσο δύσκολο να μιλήσω για μένα. Η κατάθλιψη μετά τον τοκετό ήταν εκτός από την ιστορία μου. Ήταν κάτι που επέζησα και ξεπέρασα μόνη μου. Δεν το είχα επικοινωνήσει με κάποιον δικό μου,χωρίς αυτό να σημαίνει πως κάποιοι δεν το κατάλαβαν… Έβαλα ένα χαρούμενο πρόσωπο και προσποιήθηκα ότι δεν υπήρχε η κατάθλιψη μετά τον τοκετό. Ήρθε όμως  η ώρα να σταματήσει το ψεύτικο χαμόγελο γιατί μαμά, είναι εντάξει να μην είναι εντάξει.

Μετά από εννιά χρόνια που είμαι μαμά,ύστερα από βαθιά ανάγνωση και δουλειά του ευατού μου αποφάσισα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να μοιραστώ την ιστορία μου. Μετά από όλα, το να μιλάμε για αυτό είναι πώς διαδίδεται η ευαισθητοποίηση και αν αυτή η ανάρτηση βοηθά ακόμη και ένα άτομο να ζητήσει βοήθεια ή να κάνει κάποιον να προσφέρει βοήθεια, αυτό θα ήταν το παν για μένα.

Θέλω να πω, εάν είστε μια μαμά που παλεύει με την κατάθλιψη μετά τον τοκετό και θέλετε να μιλήσετε, επικοινωνήστε μαζί μου μέσω του φόρουμ επικοινωνίας μου ή μέσω συνδέσμων κοινωνικών μέσων. Μπορώ να είμαι εκείνο το άτομο που θα σε ακούσει ή απλά κάποια που μπορεί να συσχετιστεί με κάποιο τρόπο με αυτό που περνάτε και δεν είμαι τέλεια μαμά σαν κάποιες εκεί έξω,που τα κάνουν όλα τέλεια και κατηγορούν για να καλύψουν τα δικά τους προβλήματα.

Kέρδισε εδώ ένα πακέτο χειροποίητων σαπουνιών https://bit.ly/2QkDBhl

Θα σου πω κάτι φίλη μου,εσύ που δεν νιώθεις καλά….καμία δεν είναι έτοιμη και όλες έχουν τους δαίμονες τους απλά κάποιοι δαίμονες κρύβονται πολύ καλά και τρώνε σιγά σιγά.Νιώσε ευλογημένη που τον δικό σου είναι στα μάτια σου,που σε κάνει να νιώθεις πόνο,μόνη,έχεις τάσεις φυγής,χάνεσαι μέσα σε άσχημες σκέψεις,νιώσε ευλογημένη,ήρθε να σου διδάξει πολλά,πολλά και χρήσιμα.Να είσαι ευγνώμων,είναι δύσκολο αλλά μόλις βγάλεις τη μύτη σου έξω από το νερό και αποφασίσεις να κολυμπήσεις μόνη σου….θα είσαι περήφανη για τα μίλια που διένυσες.

Η κατάθλιψη μετά τον τοκετό είναι μια μορφή κατάθλιψης που εμφανίζεται εντός ενός έτους μετά τον τοκετό. Η περίοδος υψηλού κινδύνου είναι συνήθως στις πρώτες 5-8 εβδομάδες μετά τον τοκετό, ωστόσο μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Η κατάθλιψη μετά τον τοκετό δεν κάνει διακρίσεις. Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε γυναίκα που είναι μετά τον τοκετό, ακόμη και αν δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενης ψυχικής ασθένειας στην οικογένειά τους. Περίπου το 10% όλων των γυναικών μετά τον τοκετό εμφανίζουν κατάθλιψη μετά τον τοκετό.

Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την παράξενη συμεπριφορά στις δύο εβδομάδες μετά τον τοκετό και στη συνέχεια βελτιώνεται και εξαφανίζεται. Αυτό είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο που εμφανίζεται σχεδόν στις μισές γυναίκες μετά τον τοκετό.

Kέρδισε εδώ ένα υπέροχο κομοδίνο από την εταιρεία Δια χειρός https://myfeeling.gr/4461-2/

Η κατάθλιψη μετά τον τοκετό μπορεί να φαίνεται διαφορετική για όλους, αλλά μερικά από τα κοινά σημεία και συμπτώματα της κατάθλιψης μετά τον τοκετό είναι:

Αύξηση στο κλάμα
Αλλαγές διάθεσης
Αίσθημα απελπισίας
Συγκλονισμένη
Αδυναμία συγκέντρωσης
Αϋπνία και ανησυχία
Έντονη θλίψη
Αίσθημα απόσυρσης
Έντονος φόβος ή άγχος
Αλλαγή όρεξης
Απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητα που απολάβατε προηγουμένως
Καταστροφικές ή αυτοκτονικές σκέψεις

Ζητήστε βοήθεια από έναν επαγγελματία υγείας.Θα αναρωτηθείς

Εσύ ζήτησες βοήθεια; Εγώ όχι.

Γιατί να ζητήσω εγώ;Γιατί θα χάσεις στιγμές από το παιδί σου,από την ευτυχία σου όσο θα αρνείσαι,θα φοβάσαι,θα πιστεύεις όλους και όλες τις τέλειες που έχεις δίπλα σου”Δεν έχεις τίποτα”Είσαι υπερβολική”

Στους άλλους μάλλον έμοιαζα με αυτή τη σούπερ,σχετικά χαρούμενη μαμά. Η απόλυτη και αληθινή χαρά ήταν όταν είχα αγκαλιά το  νεογέννητο μωρό  μου!

Στο εσωτερικό ένιωθα χαμένη και μπερδεμένη.Εβλεπα το μικρό  πρόσωπο κοιτώντας από ψηλά ένιωθα ανησυχία και φόβο και μια φοβερό αίσθημα ευθύνης,να μπορέσω να είμαι Άξια μανούλα.

Πώς έκαναν τα πράγματα τόσο εύκολα; Πώς χαμογέλασαν και βγήκαν έξω και είχαν μια φυσιολογική ζωή; Δεν μπορούσα να βγω από τις πιτζάμες χωρίς να νιώθω ότι ολόκληρος ο κόσμος καταρρέει γύρω μου. Σίγουρα θα μπορούσα να φορέσω ένα χαρούμενο χαμόγελο,το έκανα αλλά κουράστηκα.

Τώρα ξέρω ότι οι σκέψεις μου δεν ήταν ρεαλιστικές, αλλά ήταν πώς ένιωθα τότε. Τώρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα μυστικό, κάθε μαμά παλεύει με τον δικό της τρόπο.

Και η ζωή όλων των άλλων φαίνεται τέλεια από έξω. Όσο σκληρό και αν είναι, προσπαθήστε πραγματικά να μην επικεντρωθείτε στον τρόπο με τον οποίο άλλες μητέρες φαίνεται να χειρίζονται πράγματα. Όλοι παλεύουμε τις δικές μας κρυφές μάχες.

Οι πολύ λίγες ώρες ύπνου για αρκετούς μήνες είχαν περιοριστεί στο 4 ώρο για ένα 24 ωρο.

Η εξάντληση έγινε συντριπτική. Αν είχα επιλέξει τη βοήθεια;Αν είχα επιλέξει βοήθεια είμαι πλέον σίγουρη πως δεν θα αισθανόμουν καλύτερα,γιατί η επιλόχειος δεν είναι επιφανειακή,έχει βάθος,έχει παλιές πληγές που δεν τις φροντίσαμε,υπάρχουν εικόνες και συναισθήματα που είναι στο υποσυνείδητο και καραδωκούν για να βρουν την κατάλληλη στιγή να έρθουν στην επιφάνεια.Και εκεί αναρωτιέσαι….Γιατί τα νιώθω αυτά;Είμαι τρελή;Είμαι παράλογη;Υπερβολική;

Κέρδισε εδώ ένα υπέροχο κομοδίνο https://bit.ly/34vikdp

Στεναχωριέσαι μανούλα που με διαβάζεις,είναι αλήθειες που σε τρώει και νιώθεις κακή μαμά,γυναίκα,έχεις τύψεις;Κλάψε,είναι εντάξει,είναι αληθινό,τι συμβαίνει;Παρε τα χαρτομάντηλα,μια βαθιά ανάσα και συνέχισε να με διαβάζεις…Μη κλαις για το παρελθόν,το παρελθόν είναι και το προηγουμένο λεπτό,δεν αλλάζει.Μπορείς να αλλάξεις ΕΣΎ το επόμενο λεπτό με τη στάση σου…Σήκω όρθια,πήγαινε για ένα μπάνιο και πες Σ αγαπώ,είμαι παρούσα και επιλέγω την Χαρά και επιλέγω την βοήθεια.

Και οσο έπεφτα στο κενό,σηκώθηκα μια ημέρα και είπα Μέχρι εδώ,είμαι οι σκέψεις μου,θα προσπαθήσω για το καλύτερο για τον ευατό μου.Ξεκίνησα να γράφω τότε στο πρώτο μου blog,έμαθα να κάνω βίντεο και να δείχνω στους διαδυκτιακούς φίλους το “ταλέντο ΜΟΥ” εξερεύνησα τον χώρο του μοντάζ για να βελτιωθώ,πρόσθεσα τη γυμναστική στη ζωή μου.Με φρόντισα αληθινά,σιγά σιγά.

Τώρα απολαμβάνω ξανά τη ζωή. Μου αρέσει η οικογένειά μου. Αγαπώ τον εαυτό μου και τον σύζυγό μου και το παιδί μου. Μου αρέσει να είμαι μαμά,πάντα μου άρεσε,ίσως παραήμουν και παρα είμαι υπέθυνη,ίσως γιατί έπρεπε να είμαι από πολύ μικρή…. Έμαθα πώς να αντιμετωπίσω και πώς να το διαχειριστώ.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ…
Επικοινώνησε με έναν άνθρωπο και μιλήσε.Ανοίξου,είναι δύσκολο,ναι,είναι άγνωστο,ναι όμως ησυχασε… μπορείς να εμπιστευτείς.!!

Δεν χρειάζεται να υποφέρεις στη σιωπή.Δεν είσαι μόνη. Μπορείς να το ξεπεράσεις. Υπάρχουν άνθρωποι τριγύρω που μπορούν να βοηθήσουν. Είσαι μια υπέροχη,μια καλή μαμά,είσαι παρούσα και αντιλαμβάνεσαι την ευθύνη που έχεις αποφασίσει και φαίνεται πως η αναλαβή έχει πόνο και κόστος.Και πάντα έχει,να το ξέρεις…Γιατί πονάει η καρδιά όταν ψηλώνει…https://www.youtube.com/watch?v=MBvT_QgZbO0

Θα τα καταφέρεις,εμπιστέψου Εσένα και τη Ζωή!

 

 

 

0 Σχολια

Αφηστε ενα σχολιο

Your email address will not be published.