Ο υπέροχος δρόμος του θηλασμού!

Posted on
Το σώμα της μητέρας είναι για κάθε παιδί το πιο γνώριμο και ασφαλές σπίτι που πλαισιώνει τη μεταμόρφωση του εμβρύου σε μικρό άνθρωπο και η επαφή με τη μητέρα δεν αντικαθίσταται με την επαφή από κανέναν άλλον. Εξάλλου το μωρό ζούσε και μεγάλωνε μέσα σε αυτό το σώμα τόσους μήνες, βίωνε την κάθε στιγμή της μαμάς κι όταν γεννιέται, αλλά και για πολύ καιρό ακόμα, αισθάνεται και πρέπει να είναι ένα με αυτήν.
Ο μητρικός θηλασμός, επίσης, αποτελεί την καλύτερη γέφυρα για να περάσει και η ίδια η μητέρα ομαλά από την εγκυμοσύνη στη μητρότητα, να αναπτύξει και να ισχυροποιήσει το δεσμό με το παιδί της, ο οποίος ενέχει καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Η μητέρα εκκρίνει χάρη στο θηλασμό την «ορμόνη της αγάπης» με την οποία και κατακλύζει το παιδί γεμίζοντάς το θετικά συναισθήματα.


Το βρέφος κατά τη γέννησή του βιώνει την πρώτη μορφή αποχωρισμού, γεγονός που του δημιουργεί εσωτερική σύγκρουση, καθώς αποφασίζει αφενός πότε είναι έτοιμο να βγει στον έξω κόσμο κι αφετέρου αισθάνεται αδύναμο να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα νέα ερεθίσματα που προβάλλονται μπροστά του, αναζητώντας και πάλι με κάποιο τρόπο τη σύνδεση με τη μητέρα του. Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι όταν αφήνεται ένα νεογέννητο βρέφος αμέσως μετά την έξοδό του από τη μήτρα της μητέρας του πάνω στην κοιλιά της, αυτό μόνο του θα συρθεί στην αγκαλιά της και θα βάλει στο στόμα του το στήθος της, αναζητώντας αυτή ακριβώς τη σύνδεση, την οποία τις περισσότερες φορές δυστυχώς στερείται το παιδί λόγω των συνεχών εμποδίων που προβάλλονται στη μητέρα.
 
 

 

Το νεογέννητο έχει ανάγκη να αισθάνεται ότι υπάρχει μια συναισθηματική συνέχεια με τη μητέρα του και η συνέχεια αυτή επιτυγχάνεται με τον μητρικό θηλασμό, εξελίσσεται όσο αυτός συνεχίζεται και η ρίζα της αγάπης ενδυναμώνει. Η σύνδεση αυτή που αναπτύσσεται είναι από τις πιο απαραίτητες ψυχικές ανάγκες του ανθρώπου γιατί πλαισιώνει και πλαισιώνεται από συναισθήματα. Ο μητρικός θηλασμός οδηγεί το παιδί στο να δημιουργεί μια πρώτη εικόνα του εαυτού του μέσα από την επαφή με τη μητέρα του κι έτσι, η σύνδεση αυτή μεταμορφώνεται σε σχέση και όσο συνεχίζεται ο θηλασμός ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού, τόσο πραγματώνεται η σχέση αυτή. Για όσο περισσότερο θηλάζει το παιδί, τόσο μεγαλύτερη εσωτερική σταθερότητα αποκτά, συστατικό που θεωρείται βασικό για τη δημιουργία ισχυρής ρίζας ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί κι επομένως ανταλλαγή συναισθημάτων μεταξύ τους, που οδηγούν στη συναισθηματική ωρίμανση του παιδιού. Ο μητρικός θηλασμός, λοιπόν, λειτουργεί ως ρίζα αγάπης και τι πιο σημαντικό από παιδικά χρόνια γεμάτα αγάπη, αγκαλιές και τρυφερότητα και τη δημιουργία ανεξάρτητων και υγιών συναισθηματικά και ψυχικά ενηλίκων;














0 Σχολια

Αφηστε ενα σχολιο

Your email address will not be published.